HOLLOW SKY 13

Ο επιθεωρητής Τζιράρ ξαναχτυπά!

(θρίλερ σε συνέχειες#1|#2|#3|#4|#5|#6|#7)


[Μέρος 8ο]

(μέρος 8ο)

. Πέφτοντας κατευθείαν, χάρη σε μια καλοσχεδιασμένη μυστική καταπακτή, από το ιατρείο του, όπου είχε μόλις αφήσει άναυδους τούς δύο νεκροζώντανους επισκέπτες του, στην εργονομική πολυθρόνα τού υπόγειου εργαστηρίου του, ο Βου Γιέ δεν μπόρεσε να συγκρατήσει το χαμόγελό του. Πάντα τού άρεσε να εντυπωσιάζει τούς συνομιλητές του και, έπειτα από δεκαετίες ερευνών στο πεδίο τού στυλ, το κόλπο τής αυτό-εξαφάνισης τού φαινόταν καλύτερο κι από δέκα αντιστροφές τής Γενικής. ΄Αναψε ένα πανάκριβο στικ από σανδαλόξυλο μπροστά στο τεράστιο πορτρέτο τού διδασκάλου του και τού απηύθυνε ένα σύντομο νοερό χαιρετισμό : κραδαίνοντας ένα από τα πολλά παγκόσμια κύπελα που κατέκτησε στη θυελλώδη σταδιοδρομία του, ο Γκέοργκ Χεγκλ, το περίφημο χαφ τής Εθνικής Δανίας, τη θέση τού οποίου τίμησε πολλά χρόνια αργότερα και ο εξίσου εκλεκτός Νιλς Μπορ, έμοιαζε να τον αντιχαιρετά επιδοκιμαστικά από τους ουρανούς. Ακολουθώντας ένα αυστηρά καθορισμένο τυπικό, όπως κάθε βελονιστής που σέβεται τις παραδόσεις που τον γέννησαν, ο Βου Γιέ έβαλε στη συνέχεια στο κασετόφωνό του μια παλιά αλλά καλοσυντηρημένη κασέτα. Μόλις οι πρώτες ανησυχητικές νότες από το "Κυνηγητό στο λιμάνι", που έπαιζαν τα "343 Κιλά Κρέας", απλώθηκαν στο εργαστήρι του, ο κινέζος ιατρός έσκυψε πάνω σ' έναν όγκο από πανάρχαιους παπύρους. Παρά τη ροπή του προς τις ταχυδακτυλουργίες, ένιωθε οτι ώφειλε μια στιβαρή απάντηση στα ερωτήματα τού Βλαντ. Το σφυριχτό "αλλοτρρρρρίωση", δεν τού αρκούσε.
Έπειτα από μια σύντομη αλλά πυρετώδη αναζήτηση, σταμάτησε σ'ένα κιτρινισμένο χειρόγραφο με τον μεγαλεπήβολο τίτλο : "Αποκαλύψεις πάνω στην Αρχή τού κόσμου". Ο συγγραφέας του, αφού προσδιόριζε ενδελεχώς την επικοινωνία ως "ανάγκη για Αναγνώριση" και την ιστορία τού κόσμου ως ιστορία τών διαφόρων τρόπων και συστημάτων αλληλοαναγνώρισης μεταξύ τών ανθρώπων ("ποιός είσαι συ, ποιός είμ' εγω, ποιοί είμαστε κι οι δυό μας" ή "τι ήσουνα για μένανε, τι ήμουνα για σένανε, καιρός λοιπόν για να λογαριαστούμεεεεε" με ΑΝΟΙΚΤΟ πάντοτε το ζήτημα τού τι "να δεις όόόόόόλοι θα πούούούούνε"!), έριχνε με άνεση στους σκουπιδοντενεκέδες τής ιστορίας ένα μεγάλο πλήθος από τις 221 παραγράφους ενός εντυπωσιακού αλλά ήδη πεπαλαιωμένου "Οδηγού τών Εσχατιών", τού περίφημου "Guide Bords", που θέλοντας να ψυχογεωγραφήσει το Βορειοδυτικό Πέρασμα έκανε - ίσως λόγω τών δυσμενών καιρικών συνθηκών σε συνδυασμό με μια υπέρμετρη αυτοπεποίθηση, που συναντά κανείς σε πολλούς γέρο-καπετάνιους -- το σφάλμα να υποστηρίζει πως ο κόσμος θεμελιώνεται στην οικονομία και τις υλικές ανάγκες. Κι έπειτα, με την ίδια άνεση, ο αρχαίος εκείνος συγγραφεύς περιγελούσε την Αίρεση τής Χρησιμοθηρίας, που υποστήριζε πως τα δεινά τού κόσμου οφείλονται σε μια υποτιθέμενη αντίφαση μεταξύ μιάς, αχ! πόσον ωραίας!, "αξίας χρήσης" και μιάς, αχ! πόσον κακόβουλης!, "ανταλλακτικής αξίας". Προς τέρψιν τού Βου Γιέ, στο περιθώριο τού πάπυρου κάποιος μετέπειτα ανώνυμος αναγνώστης, είχε σημειώσει: "Αξία χρήσης = μάσα-μάσα μπριτζολίτσα, γκλου-γκλού Veuve Clickot 1956 = λεπτομέρειες ανάξιες και για γορίλες! Η γεύση τού ίδιου σπάνιου τοκάι είναι απαίσια όταν το πίνει μια παρέα γιάπηδες, και υπέροχη όταν το πίνω παρέα με τον Tibor, τον Βάκατας και τα κορίτσια μας! Άρα εκείνο που καθορίζει ακόμα και τη γεύση τών πραγμάτων, πόσο μάλλον δε και την όποια 'αξία χρήσης' τους, είναι το πάρε-δώσε, το αλισβερίσι, ο Τρόπος, άρα ο τρόπος Επικοινωνίας, Ανταλλαγής και Αλληλοαναγνώρισης. Εβίβα!". Και παρακάτω : "Φάλτσα λοιπόν η 'Θρηνωδία Β' για την Απώλεια τής Αληθινής Μπύρας', που τραγούδησε ο Γκίντι Γκιτάρ με τη χορωδία 'Γκούντι-γκούντι-μιάμ-μιάμ' στο περίφημο πανηγύρι του".
Τη στιγμή που ο Βου Γιέ διάβαζε περιχαρής τη φράση "η αλλοτρίωση είναι λοιπόν αλλοτρίωση τής επικοινωνίας", μια λυγερόκορμη σκιά γλύστρησε στο εργαστήρι του. "Ζόρα!", αναφώνησε γεμάτος απρόσμενη χαρά ο σοφός βελονιστής, "ποιός καλός άνεμος σε φέρνει εδώ;". Η Ωραία Δίδυμη προχώρησε προς το μέρος του με όλο το νωχελικό σκέρτσο μιάς Αυτάρεσκης. Αφήνοντάς τον βασανιστικά να περιμένει μια λέξη της, εκείνη που γνώριζε καλά πως ενσάρκωνε τον ίδιο τον Πόθο αδιαφορώντας για τ' αντικείμενά του - και πως γι' αυτό μαγνήτιζε τα βλέμματα --, κάθησε αμίλητη απέναντί του κι έβγαλε ένα τσιγάρο απο μια σκαλιστή ασημένια θήκη. Σαν αυτόματο, ο πρώην αγέρωχος Βου Γιέ σηκώθηκε να τής το ανάψει. Αγγίζοντας απαλά με τα μακρυά δάχτυλά της τα δικά του, άναψε το τσιγάρο και ρούφηξε άπληστα τον καπνό. Παίζοντας με την αγωνία του, και γνωρίζοντας καλά πώς να μπαίνει στο προσκήνιο από θέση ισχύος, άφησε το βλέμμα της να περιηγηθεί επιτιμητικά στο ακατάστατο εργαστήρι τού υπερδιαλεκτικού. Με αμήχανες κινήσεις ο μάστωρ τής Αρχής τού κόσμου, θέλοντας να την εξευμενίσει, βάλθηκε να συμμαζεύει τ' ασυμμάζευτα χωρίς ν' αφήνει το βλέμμα του από πάνω της.
"Σού φέρνω μια επιστολή", είπε επιτέλους η Ωραία. "Μού την έδωσε για σένα κάποιος Τζώνυ Μπ. Γκουντ, που μού συστήθηκε ως 'δακτυλογράφος παρά τω Τζιράρ', ό,τι κι αν σημαίνει αυτό". Και, για να παίξει με τον πόθο του, πρόσθεσε : "Νόστιμο παλικάρι!". Αναστατωμένος κι απορημένος συνάμα, ο Βου Γιέ έσκισε με μια επιδέξια κίνηση (ήξερε πως κάτι τέτοια κόλπα έβγαζαν στιγμιαία τη Ζόρα από τη ναρκισιστική της αυτό-ενατένιση) το φάκελο κι άρχισε να διαβάζει. Φτάνοντας στην τρίτη παράγραφο, τα μάτια του γούρλωσαν κι ένα εκνευριστικό τικ απλώθηκε στο αριστερό του μάγουλο.

(συνεχίζεται)




StarryNights

 

Γιάννης Δ. Ιωαννίδης [e-mail]