HOLLOW SKY 15

Ο επιθεωρητής Τζιράρ ξαναχτυπά!

(θρίλερ σε συνέχειες#1|#2|#3|#4|#5|#6|#7|#8|#9)

 

 

(μέρος 10ο)

"Είσαι στα συγκαλά σου αγόρι μου;", ξεκίνησε την εισήγησή της η Ωραία Δίδυμη με το δέοντα σεβασμό προς τον γκριζομάλλη σοφό : "Έτσι κι αρχίσουμε να τα λέμε ανοιχτά και να φανερώνουμε η μια στην άλλη όλα τα μυστικά τής γοητείας μας, θα καταλήξουμε όχι στη 'γενικευμένη αυτοδιεύθυνση' αλλά στο γενικευμένο μαλλιοτράβηγμα!". "Πώς αυτό;", απόρησε ο ιεροφάντης τής Αρχής τού Κόσμου. "Μα πού ζεις χρυσέέέέ μου!", ήρθε η σχεδόν αγανακτημένη απάντησή της : "Οι άνθρωποι δεν είναι άγγελοι! Πες οτι φανερώνω τα μυστικά τής γοητείας μου στην άσπονδη φίλη που προανέφερες. Λες οτι δεν θα τα χρησιμοποιήσει για να με βάλει στη γωνία; Αχαχούχα! Πολύ φοβάμαι οτι δεν καταλαβαίνεις πως η απελευθέρωση τής επικοινωνίας μπορεί να είναι και απελευθέρωση τής λοβιτούρας!". "Μα αυτό δεν συμβαίνει τώρα;", ρώτησε αναστατωμένος ο Χεγγελστουρμφύρερ. "Τώρα υπάρχει εξουσία και ιεραρχία καλέ μου! Η γοητεία, η 'αναγνώριση' όπως λες, είναι ιδιοκτησία τών ολίγων, μεταξύ τών οποίων και εγώ (τόνισε αυτό το 'εγώ' τινάζοντας προς τα πίσω τα μαλλιά της), και οι υπόλοιπες σκίζονται να μάς μοιάσουν". "Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν γίνεται το σώσε πάνω και κάτω απ' τα τραπέζια, έτσι δεν είναι; Ακόμα κι εσείς οι ιδιοκτήτριες τής γοητείας τρώγεστε μεταξύ σας", παρατήρησε εύστοχα ο πολύπαθος βελονιστής. "Ναι, αλλά το παιχνίδι είναι στη-μέ-νο και προ-κα-θο-ρι-σμέ-νο. Έχει τα θύματά του αλλά δεν είναι και μπάχαλο!", τον αποστόμωσε η επίσης πολύπαθη Ωραία, συμπληρώνοντας : "Μα καλά, δεν σκέφτεσαι τι έχει να γίνει έτσι και οι φίλες μου, συνεπαρμένες από το σύνθημά σου 'ο καταμερισμός τής γοητείας στις γοητευτικές', σκεφτούν πως όλες τους έχουν το ίδιο δικαίωμα στην αναγνώριση;".
Ο έμπειρος Βου Γιέ έμεινε για λίγο σκεφτικός καθώς ο εγκέφαλός του κατακλύστηκε διαμιάς από κλαγγές σπαθιών κι αλλαλαγμούς. "Θέλεις λοιπόν να πεις οτι, για να πάμε από την αλλοτρίωση, απ' το στημένο παιχνίδι που λες, στην πλήρη απελευθέρωση τής επικοινωνίας, περνάμε οπωσδήποτε από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο!", πρόφερε στοχαστικά όταν συνήρθε. Η απάντηση ήταν πιο αποστομωτική απ' όσο την περίμενε : "Θέλω να πω οτι, όχι μόνο περνάμε από εκεί αλλά και οτι η κατάληξη τού Πελοποννησιακού Πολέμου δεν είναι διόλου δεδομένο οτι θα είναι αυτή που ελπίζεις εσύ κι οι όμοιοί σου. Το πιθανότερον -- κι εδώ η προσφιλής σου Ιστορία συμφωνεί μαζί μου μάλλον παρά με τις προσδοκίες σου -- είναι οτι θα τον διαδεχτεί η σιδερόφρακτη βασιλεία ενός Φιλίππου!".
"Ο Στάλιν, ο Χίτλερ, ο Πολ Ποτ, ο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος!", ψέλλισε εξουθενωμένος ο μαθητής τού Γκέοργκ Χέγκλ : "Δεν ήξερα πως είσαι τόσο διαβασμένη.". "Μην υποτιμάς ποτέ μια νεκροζώντανη ξανθιά", τον επιτίμησε χαϊδευτικά η Ζόρα, και συνέχισε : "Θα σού τα πω στη γλώσσα σου. Λοιπόν, έκανες πολύ καλά που απελευθερώθηκες από τη μαγεία τής αγγλογαλλογερμανικής ιδεολογίας περί πρωταρχικής υλικής σπάνης. Θα ήταν πράγματι πολύ αφελές να πιστεύουμε πως εγώ κι οι άσπονδες φίλες μου τρωγώμαστε μεταξύ μας επειδή δεν έχει 'επαρκώς αναπτυχθεί' η βιομηχανία τών ρίμελ! Ο αγώνας τού ανθρώπου φαίνεται να είναι όντως, καθώς έλεγε κι ο δεξιοτέχνης αριστεροπόδαρος δάσκαλός σου, αγώνας για Αναγνώριση` ετούτου δε τού ευγενούς αλλά και βάρβαρου αγώνος είναι αποτέλεσμα και η βιομηχανία, και όχι το αντίστροφον". "Μερσί πουρ λα κολακί", μουρμούρισε ο προβληματισμένος Βου Γιέ, "αλλά σε εκλιπαρώ να μού εξηγήσεις από πού μπάζει η θεωρία μου!". Μην ξεχνώντας πως είναι γυναίκα, η Ζόρα τεντώθηκε χαριτωμένα και συνέχισε με πανεπιστημιακή ακριβολογία : "Ιδού λοιπόν! Αν υποθέσουμε μαζί σου πως το όλο πρόβλημα βρίσκεται στο οτι η Επικοινωνία δεν έχει ακόμα πλήρως απελευθερωθεί, οτι δεν είναι δηλαδή απεριόριστη και ανεμπόδιστη, τότε η Αλλοτρίωση, που εντόπισες ήδη στους ελεύθερους Τροβηριανούς, μπορεί να εξηγηθεί μόνον αν δεχτούμε την ύπαρξη μιάς πρωταρχικής σπάνης επικοινωνίας! Δηλονότι οι άνθρωποι, για κάποιον εντελώς μυστήριο λόγο, δεν καλοήξεραν εξαρχής να επικοινωνούν - οπότε . θα τούς το διδάξει η Ιστορία! Έτσι όμως ξαναπέφτουμε αλλοίμονο στην αγγλογαλλογερμανική ιδεολογία, και γι' άλλη μια φορά το όλο ζήτημα επαφίεται στην 'ιστορική πρόοδο' με τον διαρκώς αναβαλλόμενο 'επίγειο παράδεισό' της". Η Ζόρα σταμάτησε για λίγο και τον κοίταξε πειραχτικά : "Πες μου την αλήθεια αγάπη μου, σού αρέσουν ακόμα τα παραμύθια;". "Πού το πας, τι θες να πεις;". Ο Βου Γιέ είχε πραγματικά θιχτεί.
Μετανιωμένη, η καταβάθος καλόψυχη Ωραία αποφάσισε να τού πει όλη την αλήθεια. Μαζί του άλλωστε δεν ένιωθε πως θα έχανε τη γοητεία της : "Θα πρέπει να σού ομολογήσω πώς γνώρισα τον αυτο-ονομαζόμενο δακτυλογράφο τού Τζιράρ". Ένας περίεργος ίλιγγος άδραξε στα στιβαρά του νύχια την καρδιά τού κατόχου τών 9 υπερδιαλεκτικών νταν Fu Jow Pai. Δεν ήταν, ακόμα, ακριβώς ζήλεια παρ'όλο που είχε κάτι το ελαφρά δηλητηριώδες. Ήταν μάλλον ένα αίσθημα "γκρεμού". Παρακολουθώντας άγρυπνα την ανήσυχη κίνηση αυτού τού ερπετού μέσα του, ο έμπειρος θεραπευτής την κοίταζε κατάματα καθώς αυτή τού εξηγούσε : "Τον πρωτογνώρισα πριν μια βδομάδα στην ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΓΩΝΙΑ, το μπαράκι τού συνταξιούχου μποξέρ Κάσιους Ίρερ στο Μπρούκλιν. Είχα ραντεβού εκεί με την αδελφούλα μου, τη Θέντα, και τούς βρήκα μαζί. Είχανε μόλις αποχαιρετίσει κάποιους ενδιαφέροντες τύπους (Φίλιπ, Βίβιαν και Νικολό Βεντούρι, αν θυμάμαι καλά τα ονόματά τους), και συνέχιζαν μ' έξαψη να κουβεντιάζουν. Η αδιόρθωτη αδελφή μου τον είχε βάλει κάτω -- μεταφορικά εντάξει; --, και τού ζητούσε επίμονα να τη διαφωτίσει πάνω στην αποτυχία ενός 'κοινού ταμείου', που είχε φτιάξει παλιότερα με κάτι εξίσου αδιόρθωτους φίλους της. Δεν μπορούσε να καταλάβει η δόλια γιατί, ενώ εκεί αρνήθηκαν πραγματικά την εξουσία και την ιεραρχία, κατέληξαν στην αλληλοσφαγή! Ο Τζώνυ Μπ. Γκουντ κουνούσε όλη την ώρα το κεφάλι του θλιμμένος, δίνοντας την εντύπωση πως είχε πιεί κι αυτός από το ίδιο πικρό ποτήρι. Στην αρχή, για να πω την αλήθεια, βαριόμουνα. ΄Ηταν βλέπεις κι η εικόνα εκείνου τού ωραίου Φίλιπ που μ' έκανε να σκέφτομαι πως χάνω την ώρα μου μαζί τους. ". "Εδώ, εσύ είσαι η αδιόρθωτη", μονολόγησε με πίκρα ο Βου Γιέ. "Περίμενε, μη βιάζεσαι", τον έκοψε η Ζόρα : "Ωστόσο έμεινα, γιατί ήθελα να εξιχνιάσω πώς ένας τόσο ευσταλής νέος, όπως ο Μπ. Γκουντ, γίνεται να κάνει τον δακτυλογράφο". "Και το . εξιχνίασες;", ρώτησε σχεδόν αποκαμωμένος ο βελονιστής. "Θα σε εκπλήξω ίσως αλλά. όχι! Ωστόσο, ακούγοντας τις εξηγήσεις που έδινε στη Θέντα, εξιχνίασα τα προβλήματα που μόλις συζητήσαμε! Και φυσικά, στα πλαίσια αυτών τών εξιχνιάσεων, το παλικάρι δεν αρνήθηκε να μού δώσει την επιστολή που σού έφερα.".
Σαν να τού έφυγε διαμιάς το πέπλο τής κούρασης, ο Βου Γιέ πετάχτηκε όρθιος : "Και πού βρίσκεται τώρα αυτός ο τολμητίας;". "Μόλις πριν έρθω εδώ, με πήρε στο κινητό μου. Μη φανταστείς τίποτα περίεργο, ήθελε να με ρωτήσει αν σε συνάντησα. Είναι στη Σανγκάη". Βηματίζοντας νευρικά πάνω-κάτω στο υπόγειο εργαστήρι του, ο φιλέρευνος σοφός μονολογούσε σαν χαμένος : "Εδώ, .εδώ, . εδώ.". Και σαν να πήρε κάποια απόφαση, σταμάτησε και σχεδόν τής ούρλιαξε : "Τρέξε να μού τον φέρεις!".


Συνεχίζεται





StarryNights

Γιάννης Δ. Ιωαννίδης [e-mail]