HOLLOW SKY 17>>

Παράκαιρα επίκαιρα

· Χαμένος στους δρόμους τής Κεντρικής Αγοράς, κόντεψα να ξεχάσω το σπίτι μου. και τον Τζιράρ.
· Να όμως που ξαναγύρισα, έπλυνα τα πιάτα, έστρωσα τα κρεβάτια, ξεσκόνισα τις σημειώσεις μου κι έβαλα τον Βλαντ σε νέες περιπέτειες.
· Το πνεύμα τών ημερών, πνεύμα καθόλου άγιο, μέρες καθόλου άγιες, μού δίνει την ευκαιρία να ξαναπώ δυό λόγια πάνω σε μια τεράστια παρανόηση, που άνθισε πριν μερικές δεκαετίες.
· Η παρανόηση : "Το γκρέμισμα τού παλιού κόσμου θα φέρει ένα κόσμο καινούργιο, μια καλύτερη κοινωνία".
· Τεράάάάάάάάστιο λάθος!!!
· Το σωστό : ΠΟΤΕ ένας καινούργιος κόσμος, ΠΟΤΕ μια καλύτερη κοινωνία δεν βγήκε μες από το γκρέμισμα τής παλιάς.
· Αυτό μάς λέει ολόκληρη η ιστορία.
· Η Ρώμη έπεσε, η φεουδαρχία κατέρρευσε, η Βαστίλη γκρεμίστηκε. Ε, και; Ο κόσμος που διαδέχτηκε τη Ρώμη, ο κόσμος που διαδέχτηκε τη φεουδαρχία, ΔΕΝ γεννήθηκαν μες από τα ερείπιά τους.
· Πολύ πριν πέσει η Ρώμη, πολύ πριν πέσει η Βαστίλη, οι κόσμοι που τις διαδέχτηκαν έστηναν αργά-αργά τη δική τους κοσμοθεώρηση, τούς δικούς τους δεσμούς, τούς δικούς τους θεσμούς, τούς δικούς τους τρόπους επικοινωνίας και δημόσιας διαμάχης, έδιναν πρακτικά τις δικές τους απαντήσεις στ' ανθρώπινα ερωτήματα κι έβαζαν ερωτήματα που στο μέγιστο δυνατό βαθμό τα απαντούσαν, δίχως να σκέφτονται κατά προτεραιότητα το γκρέμισμα τής Ρώμης ή τής Βαστίλης.
· Πολύ πριν πέσει η Ρώμη, πολύ πριν γκρεμιστεί η Βαστίλη, εκείνοι που ήθελαν ένα καινούργιο, καλύτερο κόσμο, φρόντιζαν ώστε να χτίζουν τις απαντήσεις στα ερωτήματα που έβαζαν.
· Οπωσδήποτε η κριτική ενός κόσμου, έστω κι αν δεν αποσαφηνίζει χειροπιαστά τον καινούργιο κόσμο που διεκδικεί, είναι θεμιτή. Και είναι θεμιτό να βάζει κανείς ερωτήματα (όπως π.χ. αυτό μιάς κοινωνίας "χωρίς εμπορευματοποίηση") έστω κι αν ακόμα δεν είναι σε θέσει ο ίδιος να τ' απαντήσει.
· Αρκεί όμως να ΞΕΡΕΙ κανείς οτι κάνει απλώς κριτική και οτι βάζει απλώς ερωτήματα που ωστόσο δεν είναι σε θέση να τ' απαντήσει.
· Γιατί, αν το ξέρει, δεν πρόκειται ν' αναγορεύσει τον εαυτό του ταυτόχρονα σε δικαστική και εκτελεστική Αρχή τού κόσμου.
· Και θα παλέψει για να φέρει σε μια ισορροπία την κριτική και τα ερωτήματα που βάζει με τις απαντήσεις που είναι σε θέση να δώσει χειροπιαστά, τώρα.
· Όταν όμως η σκέψη κι η ύπαρξη είναι χτισμένη σχεδόν ολόκληρη πάνω στην κριτική που δεν αποσαφηνίζει χειροπιαστά τον καινούργιο κόσμο που διεκδικεί, και πάνω σ' ερωτήματα που οι ίδιοι που τα βάζουν δεν είναι σε θέση ν' απαντήσουν τώρα και αναβάλλουν τις απαντήσεις για το αόριστο μέλλον, τότε αυτό δεν λέγεται αγώνας. Λέγεται τραγωδία.
· Κατά τα άλλα, δύο τσιτάτα :
· "Με τ' ανθρώπινα μη γελάς, ούτε να κλαις. Ζήτα να καταλάβεις".
· "Να χαίρεσαι μαζί με όσους χαίρονται και να πενθείς μαζί με όσους πενθούν. Αυτό είναι σοφία".

 

back

 

Γιάννης Δ. Ιωαννίδης [e-mail]