In Memoriam I.V. Stalin (+1953)
- Γ.Δ. Ιωαννίδης

Σχόλιο στο βιβλίο τού Ζιλ Ντωβέ
''Έκλειψη κι επανεμφάνιση..." (Γ.Δ. Ιωαννίδης)


Περί Πολέμου-ΜΕΡΟΣ 1(Dr DADA)

Περί Πολέμου-ΜΕΡΟΣ 2(Dr DADA)

Μάζα και Ιστορία - σχόλιο στο
ομώνυμο βιβλίο τού Κώστα Παπαϊωάννου (Θ. Ζιάκας)


Επιστολή στα "Παιδιά τής Γαλαρίας"
- περί κομμουνισμού και δημοκρατίας (Γ.Δ. Ιωαννίδης)


Εισαγωγή στο βιβλίο τού Άσγκερ Γιόρν
"Αγριότητα, Βαρβαρότητα Πολιτισμός" (Γ.Δ. Ιωαννίδης)


Μια παγίδα ονόματι Dogville (Γ.Δ. Ιωαννίδης)

Ας μιλήσουμε για την ουσία (Υβ Λε Μανάκ)

Tι είνι Γιουρτή; (Γιάννους)

Άλλο "εξηγώ", άλλο "κατανοώ" κι άλλο
"γνωρίζω" κ. Νανόπουλε (Γ.Δ. Ιωαννίδης)



Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΩΘΕΙ!

Σχόλιο στο βιβλίο «Η παλιά και η νέα θεότητα.
Μια συζήτηση για την ιδεολογία ανάμεσα στον Παν. Κονδύλη και στο περιοδικό Σημειώσεις»

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ, Ο ΙΗΣΟΥΣ
ΚΑΙ Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΤΙΣΗΣ

ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΑΛΑΣ
Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

Νικόλας Κάλας
(δεν έχει σημασία πότε γεννήθηκε και πότε πέθανε, είναι παρών)

Ομιλία για το «Αυτοείδωλον εγενόμην.»

 

 

25η Μαρτίου 2004
ΤΙ ΕΙΝΙ ΓΙΟΥΡΤΗ;

 

Καλημιρούδγια!

Βάνου τα τσαρούχια μ', παίρνω την αγκλίτσα μ', στρίβου τού μουστάκι μ', κι απαντού στου "τι είνι Γιουρτή", απού τέθηκι στου χαπιφιώτ'κο κουνάκι μας πριν καμπόσες μέρ'ς.

* Γιουρτή ή "Αγιουρτή" (Θύμιους) είν' η στιγμή απού η κοινότη, σαν κοινότη, ξαναζεί τσι ελπίδις που την επλάσανι.

* Απού ξαναθηριέβ', μι χορούς κι μι τραγούδγια, μι κρασά κι μι κουψίδγια, εκειές τσι ώρες απού η καθεμέρα τσι ξανοίχτηκι στην ιστουρία αμά κι απού η ιστουρία τσι ζωντουβόλησι την καθεμέρα τσι.

* Είν' η στιγμή απού η κοινότη πουδοπατάει χουροπηδ'χτά κι κλέφτ'κα τσι δαιμόνους, τσι λουτοφάους, τσι λαιστρυγόνους, τσι πολυφήμους, τσι κίρκες, τσι σειρήνις, τσι καλυψούδις, τσι μνηστήρ'ς κι τ' άλλα τα θεριά τα ξαπουδώ απού στο καθεμέρα τσι ζητάνι να ντηνε διαλύσουνε κι απού Κόσμου να ντηνε κάνουνε απόκοσμου.

* Είνι Γιουρτή η στιγμή απού η κοινότη, σαν κοινότη, ξαναζει τη λεφτεριά τσι και τηνα λεβεντιά τσι.

* Απού αναμητριέτ' κατάματα μι το Χάρου που θέλ' να ντηνε καταπχιεί, μι το Μεγάλου Τίπ'τα απού 'ρχεται μαθές σα γκύκλουπας να ντηνε φάει, μαθές ντυμένου μι μεταξουτές κουρδέλ'ς φρου φρου αρώματα κι βιογινετ'κά τιρτίπχια τάζουντας ψεύτ'κις αθανασίες.

* Είν' η στιγμή απού ξαναζει η κοινότη τη μπίστη τσι, τηνα μπιστουσύν' τσι, την τών ελπιζουμένουν τσι υπόστασ'.

* Αμά κι απού, μέσα τσι, ο καθε-είς κι η ακαθε-μιά γίνιτ' υπόστασ' τσι ελπίδας κι τσι ζουής κι τσι λεφτεριάς κι τσι λεβεντιάς κι τσι αγάπ'ς κι ντου έρουτα, μαθές τού λό'ου τού ξυνού αμ' που λέ'ε κι ο 'Ράκλ'τους μα κι οι Πατέρ'ς.

* Απού δε γνοιάζιτι ο κάθε Γιούργης κι η ακάθε Μαριγώ για ντηνε πάρτη τσι μήτε λογίζει σαμπώς πόσα έδωκε κι αμπόσα πήρι.

* Απού τα πράματα τ' άψ'χα λουφάζουνι γιατί μαθές μιλάνε οι ψυχές κι οι ελπίδις τσι.

* Απού τα μελλούμενα ίρχουνται κι συναντούνε τα τωρινά και τα περασμένα, κι απού τ' ανασταίνουνι.

* Κι απού οι γκαημοί με τσι χαρές χουρεύουνε δίχους να χάνουνται τα όρια μήτε τα προσώπατα, μ' αντίθιτα που γίνουνται ουλουκάθαρα σαν τσ' ουρανούς, μι σάρκις κι μ' ουστά κι μι ψυχή.

* Κι είνι Γιουρτή η αναίμαχτη θυσία, αμ' πού εχτρός δε λογαριάζεται παρά εκειός που άθρωπος δεν είνι και που γιαυτό οχτρεύεται τσ' αθρώπους κι τα προσώπατα κι θέλ' παντού να σπείρ' τσι μπερδεψές κι τσι διχόνοιες ίσα για να ζουρλάν' κι ν' αθηριέψει τσι άθρωποι ν' αρχίσουνι να σφάγουντι ου φίλους μι ντουν φίλου κι ου φίλους μι ντουν ξένου, ίσαμι να ρίξουνι κανα παιδί απού γκρημνό μαθές κανα κουτσό να πνίξουν καμνιά γυναίκα χήρα για μοιχό να πάρουν με τσι πέτρες για να 'σ'χάσουν.

* Γιαυτό Γιουρτή δεν είνι του γλιεντάκ' μήτε του σόου μι τσι χλαμυδουφόρις γκλαμουργιίς κι τα χαζά αμ' που σιρβίρουν σ'τσι αθρώποι εκειοί πόχουν μπερδέψ' τη Γιουρτή μι τα εγωτικά τσι κι απού κοινότη δε γροικάν παρά μονάχα γνοιάζουντι για παλαμακιτζήδις.

Άιντε τούρα,

από μακριά σάς χαιρετού κι από κουντά φιλώ σας,
κι άμα γκρινιάζου κι αλυχτώ μη μι παρξηγάτι,
αποζητάου τη Γιουρτή απ' ούλοι αποζητάτι,
κι τού δικού μου το Καλό να 'νι κι το Καλό σας.

 

Γιάννους
μι τού μαντήλ' μ'